به سادگی رفت …به سادگی بخشیدم …حالا مانده ام چگونه بدون او به سادگی زندگی کنم …

  حـــوا " را دیــدم کـولی شــده بــود بـه هــر گوشـه از ایـن دنـیـا سـرک مـی کــشیـد و بـه دنـبـال " آدم " مـی گشـت

حمـاقـت کـه شاخ و دم نــدارد! حمـاقـت یـعنـی مـن کـه اینقــدر میــروم تـا تـو دلتنـگ ِ مـن شـوی ! خـبری از دل تنـگـی تـو نمـی شود! برمیگردم چـون دلـتنـگـت مــی شــوم!!!

یـک عمر ، با نگـاهــم گـــفتم : دوســــتت دارم ! اما گـــوش نمیکردند چـــشمهـایــت ا

  قول میدهم لام تا کام حرفى نزنم فقط بگذار از”دال تا میم” بگویم بگذار بگویم که “دوستت دارم” دیگر لام تا کام حرفى نمیزنم

  میـدونی بن بست زنـدگی کـجـاست ؟ جــایــی کـه نـه حـــق خــواسـتن داری نـه تــوانــایـی فـــرامــوش کـــردن

  تـ ـو بـ ـرو… مـ ـن هم برای اینکـ ـه راحـ ـت تربروی… می گویـ ـم : برو “خیـ ـالی نیسـ ـت “ امـ ـا… کیسـ ـت که ندانـ ـد… بی تـ ـو… تنهـ ــا چیـ ـزی کـ ــه هسـ ـت… “خیـ ـال توسـ ـت” …

دستانم بوی گُل میداد... مرا به جرم چیدن گُل... محکوم کردند... اما هیچ کس نگفت... شاید گُلی کاشته باشم...

گاهــی بایــد آرزوهـایـــت را مثـل قاصـــدکـــ بگــــذاری کـفـــ دســتت و بــسـپـاریشـــــان به دســـــتــ بـــاد تا بـروند و ســـهم دیگــــرانـــ شــــوند

دعـایتـــــ گـرفـتـــــ مـــادر بـزرگــــ ... خــیـلیـــــ پــیـر شــدمــــ

خدایا مرا ببخش! اگر گاهی طاقتم تمام میشود و با دهانی بسته ، به لهجه اشکها صدایت میکنم

دلم همچو آسمان .پر از ابرهای بارانیست . ای کاش  دلم امشب بگرید. شاید که بغض  عشق در چشمانم بشکند.........

فيلم مسخره اي به نام "زندگي" با بازيگر مزخرفي به نام "من" از کارگردان خوبي به نام "خدا" واقعا بعيد بود

    پرواز چه لذتی داره؟؟؟؟وقتی زنبور کارگر باشی وبدانی حق نداری عاشق ملکه شوی!!!!!!!!!!!   

ســکوت نــکن رفـــیـــق . . . حرفی بزن . . . صدای سوختن سیگـارت ویرانم میکند . ..

در انتهای نگاهت کلبه ای خواهم ساخت تا مبادا در لحظات تنهاییت با خود بگویی از دل برود هرآنکه از دیده برف

اندیشیدن به پایان هر چیز ... شیرینی حضورش را تلخ می کند... بگذار پایان تو را غافلگیر کند درست مانند آغــــــــــاز...  

زنــدگــے" بــہ مــטּ آمــوخـت . . . آدمهـا نہ "دروغ" مے گــوينــد نہ زيــر "حـرفشــاטּ" مے زننــد ... اگـر "چيــزے"مے گوينــد صرفــا " احســاسشـــاטּ " درهمـــاטּ لحظــہ سـتـ ـ ـ نبـايـد رويــش "حسـابــ" ڪـرد...!! 

  هرچه شکفتم تو ندیدی مرا/ رفتی افسوس نچیدی مرا/ مردم وپژمرده شدم ریختم/ تاکه به دامان تو آویختم/ دامن خود را متکان ای عزیز/ این منم،ای دوست،به خاکم نریز/ میرسم به تو اما روزی دگر/ پنجره را باز گذاری اگر

دردِ تنهایـــــــــی کشیـــــــــــــــــــــدن، مثلِ کشیدنِ خطهایِ رنگی روی کاغذِ سفـــــــــید، شاهکاری میسازد به نامِ دیوانــــــــــگی...! و من این شاهکــــارِ را به قیمتِ همهٔ فصلهایِ قشنگِ زندگیم خریده ام... تو هر چه میخواهـــــــــی مـــــــرا بخوان! دیوانـــــه، خود خــــواه،بی احساس....... ...